Łysienie plackowate jest chorobą rozwijającą się najczęściej w okresie dzieciństwa oraz dojrzewania. Leczenie schorzenia jest procesem długotrwałym i uciążliwym, a ponadto nie zawsze przynosi pożądane efekty. Im wcześniej pojawi się choroba, tym gorszy jej przebieg i trudniejsze zwalczanie.

Co to jest łysienie plackowate?

Łysienie plackowate jest chorobą dermatologiczną o charakterze zapalnym prowadzącą do uszkodzenia mieszków włosowych, a w konsekwencji do całkowitej utraty włosów. Może wystąpić w każdym wieku, jednak najczęściej pojawia się u dzieci i młodych dorosłych. Dokładna przyczyna choroby nie jest znana. Schorzenie często współwystępuje z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak: reumatoidalne zapalenie stawów, atopowe zapalenie skóry czy choroba Hashimoto. Niektóre przypadki łysienia plackowatego mają podłoże dziedziczne, wówczas obserwuje się rodzinne występowanie choroby. Poza czynnikami dziedzicznymi, przypuszcza się, że na rozwój choroby mają wpływ zaburzenia immunologiczne, choroby gruczołów dokrewnych oraz przewlekły stres psychiczny. Łysienie plackowate może być wynikiem zmian hormonalnych, które charakteryzują okres ciąży oraz menopauzy. Pierwsze objawy łysienia dotyczą najczęściej głowy, jednak zdarza się, że nadmierną utratę włosów obserwuje się w obrębie zarostu twarzy lub innych owłosionych części ciała. Łysienie plackowate ma postać okrągłych ognisk o średnicy około 1-5 centymetrów. Pozbawiona włosów skóra ma kremowo-żółte zabarwienie.

Co stosować na łysienie plackowate?

Przyczyna łysienia plackowatego nie jest dokładnie określona, z tego powodu jego leczenie może wiązać się z brakiem oczekiwanych rezultatów. Środkami, które stosuje się w zwalczaniu schorzenia, są m.in. leki immunosupresyjne oraz przeciwzapalne, takie jak kortykosteroidy czy cyklosporyna A. Do leczenia wprowadza się również preparaty stymulujące wzrost włosów, np. minoksydyl. Ma on postać roztworu, który należy wcierać dwa razy dziennie w chorobowo zmienione miejsce. W wielu przypadkach łysienia plackowatego zastosowanie znajduje immunoterapia miejscowa za pomocą alergenów kontaktowych.