Przewlekła niewydolność nerek jest następstwem stopniowego i postępującego upośledzenia funkcji narządu o charakterze nieodwracalnym. Lekarz stawia diagnozę na podstawie występujących u chorego cech uszkodzenia nerek lub spadku przesączania kłębuszkowego, które utrzymują się dłużej niż 3 miesiące. Chorobie towarzyszą nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych krwi i moczu oraz w badaniach obrazowych nerek.

Co to jest niewydolność nerek?

Nerki w organizmie człowieka pełnią bardzo ważne funkcje, gdyż odpowiadają m.in. za oczyszczanie krwi i usuwanie wody z organizmu. Zaburzona czynność nerek prowadzi do niewydolności narządu skutkującej nadmiernym stężeniem w organizmie toksyn i szkodliwych produktów przemiany materii. Wyróżnia się postać ostrą niewydolności nerek, która jest odwracalna oraz przewlekłą o charakterze postępującym i nieodwracalnym. Choroba przewlekła rozwija się w następstwie chorób nerek lub schorzeń ogólnoustrojowych. Przyczynami przewlekłej niewydolności nerek mogą być: kłębuszkowe zapalenie nerek, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa oraz wielotorbielowate zwyrodnienia nerek.

Niewydolność nerek – objawy

Przewlekła niewydolność nerek prowadzi do nieprawidłowości w funkcjonowaniu innych układów i narządów. W przebiegu choroby wyróżnia się cztery etapy. W pierwszym, nazywanym jako utajona niewydolność nerek, osoba chora wydala zwiększoną ilość moczu. Drugi etap to wyrównana niewydolność nerek objawiająca się nadciśnieniem tętniczym i niedokrwistością. W trzecim etapie choroby pojawia się silne osłabienie organizmu, problemy z koncentracją, pamięcią oraz snem. Obserwuje się zmiany w masie ciała oraz występowanie obrzęków. Ostatni, czwarty etap określany jest schyłkową niewydolnością nerek, inaczej mocznicą. Jest to stan zagrożenia życia z licznymi objawami ogólnoustrojowymi. Niewydolności nerek towarzyszy również: niedożywienie, suchość i świąd skóry, skłonność do tworzenia się siniaków, bóle kostno-stawowe oraz nawracające zakażenia. Ze strony przewodu pokarmowego chorzy cierpią na uporczywą czkawkę, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia smaku objawiające się metalicznym posmakiem w ustach oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. U dzieci częstym objawem jest spowolnienie wzrastania.

Niewydolność nerek – leczenie

Leczenie niewydolności nerek jest zależne od etapu choroby i polega przede wszystkim na stosowaniu preparatów farmakologicznych. Bardzo ważna jest kontrola i właściwe leczenie nadciśnienia tętniczego oraz pozostałych chorób współwystępujących, np. niedokrwistości oraz nawracających zakażeń. Elementem leczenia niewydolności nerek jest również odpowiednia dieta, w której ogranicza się ilość białka. W żywieniu chorego wprowadza się zwiększoną ilość tłuszczów, zwłaszcza wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, których źródłem są ryby i oleje roślinne. W przypadku schyłkowej niewydolności nerek konieczne jest zastosowanie leczenia nerkozastępczego, do którego zalicza się: hemodializę, dializę otrzewnową oraz przeszczep nerki.